Sözlük dizini
Tüm kelimeler
114.063 madde
- elvergisi, gönülatasözüBize bir şey verene, armağan edene karşı gönlümüzde sevgi uyanır.
- elverişlisıfatuygun, müsait
- elverişlilikisimUygun olma durumu
- elverişlilik örneğiisimistatistik ve diğer araştırmalarda kullanılacak örnek verilerini elde etmek için kullanılan ve olasılık prensibine dayanmayan bir veri toplama yöntemi
- elverişsizsıfatuygun olmayan, uygun gelmeyen
- elverişsizlikisimUygun olmama durumu
- elvermeisimElvermek işi veya durumu
- elvermekfiilyetmek, yetecek kadar olmak
- elvermemekfiilUygun olmamak, uygun gelmemek, imkân bulunmamak
- elyafisimGenellikle iplik durumuna getirilebilir lifli madde.
- elyevmisimbugün
- elytraisim(kanat örtüsü), kitinleşmiş kanat yapısı.
- elzemsıfatÇok gerekli, vazgeçilmez.
- elçekisimGeline kına yakılmasından sonra elinin içine girdiği, kumaştan yapılmış bir tür eldiven
- elçiisimBir devleti başka bir devlet katında temsil eden kimse; sefir
- elçilikisimElçi olma durumu
- elçilik uzmanıisimelçiliğin belli bir kolunda görevli uzman, ataşe
- elçimisim(Sivas ağzı) Yün tararken, bir taramalık için ele alınan yün.
- elçiye zeval olmazatasözüBir kimsenin sözünü başka bir kimseye iletmekle görevli kişi, bu sözlerden sorumlu değildir. Sözler kırıcı ise bunda aracının bir suçu yoktur. Onu cezalandırmak gibi bir davranışta bulunulmamalıdır.
- elöpenisimkertenkele
- emisimilaç, merhem
- emanisimRadyoaktif cisimlerde ölçü birimi
- emanasyonisimışınım, salım, yayılım
- emanetisimBirine geçici olarak bırakılan ve teslim alınan kişice korunması gereken eşya, kimse vb.; inam, vedia
- emanet etmekfiilBir şeyi veya bir kimseyi birine veya bir yere korumak için bırakmak
- emanet eşeğin yuları gevşek oluratasözüBir kimseye emanet edilen şeyin o kimsece iyi korunmadığı her zaman görülen olaylardandır.
- emanet yeriisimsaklamlık
- emanete hıyanet olmazatasözüEmanet olarak bize bırakılan şeyi iyi korumamak, kendi yararımıza kullanıp yıpratmak,törelerimize ve doğruluk kurallarına aykırıdır.
- emanetenzarfEmanet olarak
- emanetullahisimSığıntı, yetim ve öksüz (çocuk)