Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
39.369 madde
- ehliyetnameisimsürücü belgesi
- ehlizevkisimGüzel veya çirkin hükmünü verdiren duyguya sahip, zevki olan (kimse)
- ehlullahisimAllah'a itaat edip, O'nun sevgisi ile O'na yaklaşmış olan Veli.
- ehlîleşmeisimEvcilleşme
- ehlîleşmekfiilevcilleşmek
- ehlîleştirilmeisimEvcilleştirilme
- ehlîleştirilmekfiilevcilleştirilmek
- ehlîleştirmeisimEvcilleştirme
- ehlîleştirmekfiilEvcilleştirmek
- ehrimenisimZerdüştlerin inandıkları inandıkları iki tanrıdan kötülük ve karanlık tanrısı
- ehvenişerisimBirkaç kötüden en az kötü olanı, kötünün iyisi
- ejakülasyonisimMeninin vücuttan atılması olayı, boşalma.
- ejderhaisimateş üfleyen, genelde kanatları ve yılan pullarıyla betimlenen korkunç bir masal canavarı, dragon, ejder
- ejektörisimFışkırtıcı
- ekalisimen az.
- ekicilikisimEkici olma durumu
- ekilibrasyonisimDengeleme, dengeye gelme.
- ekilişisimEkilmek eylemi ya da biçimi.
- ekilmeisimekilmek işi
- ekilmekfiilekme işinin yapılması
- ekimozisimderide morarma
- ekincilikisimEkin ekip biçme işi, tarım
- ekinezyaisimKirpi otu.
- ekinokokisimEt oburların gelişmiş dönemlerinde bağırsaklarında yaşayan tenya türü
- ekinoksisimgün-tün eşitliği
- ekipisimGörev bakımından birbirini tamamlayan kimselerin topluluğu; takım, grup, kadro
- ekipmanisimtakım
- ekitisimVücuda herhangi bir işlevi yerine getirmesi için yerleştirilen doku parçası, alet vb.
- eklektizmisimFarklı düşünce sistemlerinden seçilen öğretilerin ayrı bir sistem içinde birleştirilmesi
- eklemisimvücut kemiklerinin uç uca veya kenar kenara gelip birleştiği yer