Mâni
Seben manileri
Anonim
Hey dayı, kara dayı
Sakalını dara dayı
Kocakarın kayıp gitmiş
Çıra yakta ara dayı
Bahçelerde acı elma
Aşağı köyden kız alma
Aşağı köyün kızları
Onbeş kocadan kalma
Hu demeli hu demeli
Varıpta ne demeli
Kızlar ellibine çıkmış
Alıpta nasıl ödemeli
Patatesi haşladım
Toprak tenceresinde
Gel yârim konuşalım
Mutfak penceresinde
Evimizin üstü fırın
Bacası bağlamış kurum
A ağam ben burada böyle iken
Sen orda nasıl durun
Bağımızı belletmeyin abam
Gülümüzü elletmeyin abam
Benim de olmadığımı
Belli etmeyin abam
Evimiz var dört direkli
Benim bubam taş yürekli
Ellerin bubaları
Benim babamdan merhametli
Bir taş attım alıca
Bir kuş uçtu alıca
Yenilerden bir yar sevdim
Kaşı gözü karaca
Bizim köyün minaresi
Yanıyor camisi
Anne sevdiğim ölmüş
Geliyor cenazesi
Entaremin yakası
Yıkıyom buruşmuyor
O yarin resmi bende
Gülüyor konuşmuyor
Merdivenim kırkayak
Kırkına vurdum dayak
Kayınna kapıdan girince
Ne el tutar ne ayak
Pazardan üzüm aldım
Sapını uzun aldım
Kayınna tut dilini
Oğlundan izin aldım
Yılana bak yılana
İnce bele dolana
Ben yarimi kaybettim
Beşyüz lira ver bulana
Metindeki kelimelerin anlamları
- fırın
- içinde genellikle odun yanan, her yanda aynı derecede ısı oluşturarak ekmek, pasta vb. pişirmeye yarayan, tavanı tonoz biçiminde, önünde tek açıklık bulunan ocak
- bende
- köle, kul
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- beşyüz
- beş yüz kavramının yanlış kullanımı
- kırkayak
- eklem bacaklıların çok ayaklılar sınıfına giren, taşların altında yaşayan, vücudu yuvarlak ve uzun bir böcek (Julus terrestris)
- burada
- bu yerde, bunda
- mutfak
- Yemek pişirilen yer; aş damı, aşhane, ocaklık
- demeli
- Karagöz oyununda, her kelimenin sonunda “demeli” diyen bir tip
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)