Bırak Şu Kuşcağızı

BIRAK ŞU KUŞÇAĞIZI Bırak konsun, şu koskoca ormanlığın içinden Biçareye bir dikenli kara çalı çok mudur? O da tıpkı sizin gibi bir kanunla yaşarken Yeryüzünde onun da bir küçük hakkı yok mudur? Bırak ötsün, madameki hep yuvalar bir yerde Bu sevimli ruh da sizin hemşeriniz sayılır. Madameki dökülecek bir derdi var içerde, Bu acıklı ses de sizin bir şi'riniz sayılır. Bırak uçsun ufuklara... O ne? Düştü, yaralı!... Aman tırnak değmesin, çırpınmasın zavallı; Yarasını kanatmak hayatını bitirir. Bırak, bir gün senin de pencerende cıvıldar; Üzerine doğacak bir şafağı selâmlar; Sana pembe baharın müjdesini getirir!...