Bizim Söyleyecek Sözümüz Vardır

Şiirde konuşan kişi, kendilerine mezheplerini soranlara belirli bir adla tanımlanmak yerine kendi yolları olduğunu söyler. Sözlükte mezhep, dinde tutulan yol, anlayış ve ibadet yolu olarak açıklanır; şiir bu kavramı sorgulayan bir ses taşır. Şerbet ve dolu imgeleriyle de kendi topluluklarına özgü bir söyleyiş kurulur. Her kıtanın sonunda tekrarlanan “Bizim söyleyecek sözümüz vardır” dizesi, bu kimliği ve düşünceleri dile getirme kararlılığını vurgular.

Şiirde Ali’ye bağlılık, hakikat arayışı ve görünüşten öteye bakma düşüncesi öne çıkar. Sözlükte hakikat, Alevîlikte dört kapı kırk makam inancının dördüncü kapısı olarak tanımlanır. Konuşan, Ali’yi yolunun dayanağı olarak gösterir; zahide de surete takılmamasını söyler. Son kıtada, Hakk’ı bilmeyenin Hakk’a yakın olamayacağı ifade edilir. Böylece şiir, kendi inanç yolunu savunurken hakikati bilmenin önemini dile getirir.