Şiir
Çocuklar
ÇOCUKLAR
«Çocuk Şiirleri» şairine
Diyorlar ki: «Bak, ne güzel dem çekiyor şu bülbül;
Bak, bir yerde yetişir mi böyle bir has, sadberk gül?
İkisinden birini seç, hangisi çok güzeldir?
Sana gül mü, şu bülbül mü kendisini sevdirtir?...»
Ey çocuklar, ben sizleri onlardan çok severim;
Yüzünüze her gün baksam yine doymaz gözlerim.
Şu dünyada sizler kadar sevecek şey bulamam;
Ah, sizlerden aldığımı hiç bir şeyden alamam.
Onlar ne ki?... Bu toprağın bir çiçeği, hayvanı!
Sızler ise onun büyük bir mahluku, insanı!
Onun viran yerlerini şenletecek evlâdı!
Sizlersiniz, onun ağlar gözlerini silecek;
Sizlersiniz, onun için candan geçip ölecek;
Sizlersiniz, onun aşkı, ümitleri, hayatı!...
Metindeki kelimelerin anlamları
- dem
- nefes, soluk
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- hangisi
- birkaç kişi arasından kim veya birkaç şey arasından hangi şey
- silecek
- Motorlu taşıtlarda ön camı silmeye, temizlemeye yarayan alet; silgeç, silgiç.
- sizler
- Siz zamirinin çoğulu
- dünyada
- hiçbir zaman, hiçbir biçimde
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)