Ey dil bize ver bir haber

Şiir, gönlün aşk diyarına duyduğu özlemi ve bu yola kimin gidebileceğini soran tekrar dizesini işler. “Ey dil” seslenişinde gönül, aşkın haberini arar; “hasret ile yandı ciğer” sözü yoğun özlemi anlatır. Sözlükte “ciğer”, akciğerlerle karaciğerin ortak adı olarak açıklanır; şiirdeki yanma ise hasret imgesidir.

Seher vakti esen aşk yeli ve ondan alınan haber, sevgiliye ya da manevi bir hedefe yönelişi düşündürür. Şiir bu aşkın niteliğini kesinleştirmez. Müşgin kokulu sümbüller ve solmayan güller, aşk diyarının güzelliğini ve kalıcılığını canlandırır. Son kıtada Nûrî, o diyarın yolunu candan sevgili bulduğunu ve aşk yolculuğuna bağlandığını söyler. “Billahi” sözü “Vallahi” anlamındadır. Genel olarak şiirin ana duygusu, özlemle birlikte dile getirilen derin aşk bağlılığıdır.