Ey Genç Çiftçi

EY GENÇ ÇİFTÇİ Sabanının demirini yaratan İstemiş ki, yeryüzünde eşsiz olan şu vatan. Şu çiftçilik memleketi şenlene; Onun için kuvvet vermiş senin dahi pençene. Bak! Ne güzel, ne bulunmaz ovalar... Toprakları altın olan bu yerdir. Bu yerdir ki, her yanından su çağlar; Bu yerdir ki, bir kileye yüz verir!... . Haydi yürü, sen herkesten geç kaldın; Çarığı çek, öküzleri sür yola. Baş ucunda altın topu evlâdın Bak, nereyi gösteriyor parmakla!... Biz Türklere: «Çiftçi millet» diyorlar. Evet, Oğuz Han gününden elimizde saban var: Bizim için en aziz şey topraktır. En iyi hal alında ter, elde nasır olmaktır. O şendeki aslan gövde üstünde, Demir gibi sağlam olan o kollar Kerpiç gibi bir tarlayı dört günde, Değirmenin unu gibi ufalar!.. Kalk, oturma, artık yeter dinlenme; Gün aşıyor, şimdi akşam olacak. Çiftini sür, bugün biraz emek çek; Boş ambarlar yarın buğday dolacak!..