Fener

FENER Sen her gece o yalçın kayalığın üstünden Dumanlara kırmızı alevini saçarsın. O canavar ağızlı girdapların önünden Gemilere selâmet yollarını açarsın!...' Demezsin ki: «Bunların içlerinde kimler var?» Felâkete düşenler, senin için hep insan; Tehlikeler önünde: «Yardım !» diye haykıran Herkes senin o büyük yüreğini yaralar. Senin asil bir aşktan doğmuş olan alevin Vicdan kadar güzeldir. Garip kalan ruhlara uzanıcı bir eldir; Sen bu elle hayatlar kurtarmaklık istersin. Demir zırhlı üstünde, alnı yanık bir asker. Dalgalardan rızkını isteyen bir balıkçı. Kürekleri kırılmış bir ihtiyar kayıkçı... Hepsi senin o aziz yıldızınla gülümser; Dudaklarda necatın ümidini titretir. Birçok yaslı ufuklar. Birçok zayıf kadınlar, birçok sefil çocuklar, Göz yaşları, rüyalar ve dualar senindir. Sen her gece, o yalçın kayalığın üstünden Dumanlara kırmızı alevini saçarsın, O canavar ağızlı girdapların önünden Gemilere selâmet yollarını açarsın!...