Şiir
Hakkaniyet
HAKKANİYET
Demişler ki: «Kahramanlık diker, fakat hakkaniyet yaşatır.»
Hakkaniyet: Evet buna, yüreklerde her şeyden çok aşk vardır.
İnsanoğlu istiyor ki, kendisinin bu öz hakkı verilsin;
Doğduğu gün hayatına adanılan saadete erilsin.
İşte size bir son harta!... Bakın bunda yeni yeni şeyler var;
Bu bir asır evvelkine benzemiyor, başkalaşmış boyalar.
Dersiniz ki, bu şeyleri yapan nedir?
Hakkaniyet, bu parmak!...
Bu odur ki, her ülkenin talihine bir renk vurmuş, vuracak.
Ey hâkimler, haksız hüküm mülke.bir top güllesinden yamandır;
Bir yüreği kaybeylemek bir tabyadan daha büyük ziyandır;
Sizin her bir hükmünüzle devlet âdil, yahut zalim olacak.
Her ne vakit: «Mahkemeler vardır!» diye herkes hakkı tanırsa,
Zayıf köylü ıssız, izbe çatısını bir istihkâm sanırsa...
O saatta haris düşman, kadın gibi saçlarını yolacak.
Metindeki kelimelerin anlamları
- asır
- yüzyıl
- renk
- cisimler tarafından yansılanan ışığın gözde oluşturduğu duyum
- fakat
- ama, ancak, lâkin
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- hakkaniyet
- hak ve adalete uygunluk, doğruluk, nasfet
- insanoğlu
- İnsan
- istihkâm
- Düşman saldırısını durdurmak, düşmana karşı savunma yapmak amacıyla düzenlenmiş yer
- kahramanlık
- kahramanca davranış, kahraman olma durumu
- herkes
- (belgisiz adıl): insanların bütünü, cümle âlem, her biri, kâinat
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)