Şiir
Hikmet-12
Tealallah aşıklarga berdi ışkın
Şakir bolup ortab yanıp küydüm mena
İkki alem közlerimge haşhaş dane
Körünmedi yalğuz Hak'nı süydüm mena
Candın keçip yalğuz Hak'nı canğa koştum
Andın songra derya bolup tolup taştım
Lamekan'nı seyr etiban makam aştım
Dünya ukbin yüz ming talak koydım mena
Hak aldıda akl-ı kamil dem uralmas
Işk şiddeti tuğyan kılsa bir dem turmas
Pervane dek ahger bolub özin bilmes
Bu sırlarnı Canane'din tuydum mena
Tarikatnı yollarını ukbası köp
Pak ışkını kolğa almay bolmas yürüp
Didarını körse bolmas tün kün uyup
Heç uhlamay didarını kördüm mena
Tarikatnı yolı kattığ turfa şaştım
Başım kattı Pir-i muğan sarı kaçtım
Pir etegin tutup batın közin açtım
Resva bolup yollar kezip yürdüm mena
Tarikatnı yollarıdur kattığ azab
Bu yollarda neçe aşık boldı turab
Işk yolığa her kim kirse hali harab
Erenlerdin yolnı sorap yürdüm mena
Tarikatnı yollarıdur turfa uluğ
Ruzi kılgan bendesige bolgay yavuğ
Uçkunige takat kılmas yetti tamuğ
Ey yaranlar aziz candın toydum mena
Hakikatnıng manasige yetgen kişi
Bihud bolup küyüb yanar içi taşı
Kanlar akar közleridin akkan yaşı
Köz yaşımnı tuhfe kılıb bardım mena
Şeriatdur aşıklarnı efsanesi
Arif aşık tarikatnı dürdanesi
Kayda barsa cananesi hemhanesi
Bu sırlarnı arş üstide kördüm mena
Muhabbetni bağın kezmey aşık bolmas
Harlık-zârlık tartmagunca nefsing ölmes
Bir katrege kani bolmay ol dür bolmas
Kani bolub has gevheridin aldım mena
Işk otıga küygen aşık rengi uçar
Ukba sarı cedel kılıb mundın köçer
Munda bolgan girihlerni anda açar
Resul dünya cife dedi koydum mena
Hakikatlik aşıklarnı rengi sonuk
Ayinege nazar kılsa andın tanuk
Özi hayran köngli veyran közi yaşluk
Kudretige hayran bolup kaldım mena
Allah aydı köb yığlasang körgüng meni
Zari kılsang bendem deban ayğum seni
Candın keçib meni ister aşık kanı
İlham keldi çın kulakğa aldım mena
Çın köngülde küygenlerge didar ata
Yalğan aşık yolğa kirse hemme hata
Çın aşıknı közi yaşlık kaddi düta
Düta bolup yer astığa kirdim mena
Hakikatlığ çın aşıkga tuhfe bergüm
Ruzı mahşer neçüksen dep halin sorgum
Şefi' bolup şefaatnı özüm kılgum
Rahmetingdin ümid tutub keldim mena
Kul Hace Ahmed Hak yadını algıl müdam
Hak'dın korkub tınmay yığla aleddevam
Namaz okub ruze tutub her subh u şam
Mundağ kılıb muradımğa yettim mena
Metindeki kelimelerin anlamları
- neçe
- (Düziçi ağzı) nice
- takat
- bir şeyi yapabilme, başarabilme gücü, güç, hâl, derman, kuvvet
- kirse
- kilise
- kün
- (Düziçi ağzı) gün. Kullanımı oldukça sınırlıdır. 'Ben onu künde görüyöm.'
- makam
- Devlet kademesinde yüksek ve önemli memuriyet; kat, huzur, mansıp, mevki, post.
- meni
- Boşalma sonucu erkeklik organından gelen ve spermleri barındıran; beyaz, yoğun ve hafif yapışkan bir sıvı; er suyu, bel, bel suyu, atmık, dikel, sperm, sperma.
- dep
- (Kastamonu, Sinop ağzı) tekmele
- tuğyan
- Akarsuyun taşması, kabarması.
- köp
- kağnının, öküzlerin kuyruklarının altına gelen kısmı
- cife
- Leş
- ışkın
- Bahar aylarında yüksek kayalık yerlerde ve dağlarda yetişen, vitamin değeri yüksek, çiğ veya pişmiş olarak tüketilebilen bir tür ot (Reun ribes).
- namaz
- İslam'ın beş şartından biri olan ve Müslümanların günde beş vakit, dinî kurallara göre yapmak zorunda oldukları ibadet; salat.
- dane
- zeytinin ve üzümün yenen her bir parçası
- didar
- yüz
- ahger
- kor ateş
- din
- Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum; diyanet.
- pir
- koca, ihtiyar, yaşlı kimse
- dem
- nefes, soluk
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)