Şiir
Hikmet-24
Hudavenda meni salgıl öz yolunga
Nefs elkide harib eda boldum mena
Fısk u fücur tolub taşıb haddın aştı
Gark-ab bolub isyan içre kaldım mena
Dünya necis talib bolup it dek yürdim
İsteb anı arkasıdın tün kün kuvdım
Emrin tutmay Hak yoluga közüm yumdım
Kayda baray eya dostlar netküm mena
Nefs ü şeytan esir kıldı Ademoğlın
Şuturlayın bağlab aldı ikki kolın
Ne müşküldür ong u solnı bilmey yolın
Vaderiğa hasret birle bargum mena
Yok mening dek şum bela alem-ara
Hiç bolmadı mendin rıza halku Hüda
Emdi boldı ahir meni yüzüm kara
Vaveyleta evvel nege boldum mena
Ata kılgan aziz cannı bilmedim men
Zahir batın hazırsen dep turmadım men
Kara yüzüm dergahingge sürmedim men
Ya Rabbena her ne kılsang keldim mena
Takatım yok eger baksam gûnahımge
Kılay tövbe kaçıp keldim penahingge
Rahmet birle nazar kılgıl Hace Ahmed'ge
Her ne kılsang men bineva keldim mena
Metindeki kelimelerin anlamları
- kün
- (Düziçi ağzı) gün. Kullanımı oldukça sınırlıdır. 'Ben onu künde görüyöm.'
- dep
- (Kastamonu, Sinop ağzı) tekmele
- esir
- tutsak
- meni
- Boşalma sonucu erkeklik organından gelen ve spermleri barındıran; beyaz, yoğun ve hafif yapışkan bir sıvı; er suyu, bel, bel suyu, atmık, dikel, sperm, sperma.
- bela
- Büyük zarar ve sıkıntıya yol açan olay veya kimse
- gark
- Suya batma, boğulma
- içre
- İçerisinde
- men
- yasaklama, izin vermeme
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- kılgan
- İnsan bedeninin bir hissesi; organ, aza.
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)