Şiir
Hikmet-56
Tınmayın hazretingde Allah desem
Zâr ingreben zâkir bolup "Rabbi" desem
Kulı bolup kullugıngda boyun sunsam
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Zekriyâ dek bu başımğa erre koysam
Eyyub dek bu tenimge kurtnı koysam
Mûsa dek Tûr tağıda tâat kılsam
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Yunus dek deryâ içre balık bolsam
Yûsuf dek kuduk içre tün-kün bolsam
Yakûb dek Yûsuf üçün zar ingresem
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Şibli dek âşık bolup sema ursam
Bâyezid dek tün-kün tınmay Ka'be barsam
Ka'bege yüzüm sürtüp zâr ingresem
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Maruf dek uşbu yolğa kadem koysam
Mansur dek cândın keçip dârda konsam
Dâr üzre şevkleniben Hak'nı aysam
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Kul Hâce Ahmed kulluk içre sâbit bolsam
Zikrin aytıp zâkir bolup "Rabbi" desem
Zikrinde şevklenib küyüb yansam
Bu iş birle yâ Rab seni tapkay mu men?
Metindeki kelimelerin anlamları
- kün
- (Düziçi ağzı) gün. Kullanımı oldukça sınırlıdır. 'Ben onu künde görüyöm.'
- kadem
- uğur
- zar
- ince perde veya örtü
- hâce
- ağa
- âşık
- Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
- içre
- İçerisinde
- men
- yasaklama, izin vermeme
- barsam
- Yüzgeçleri dikenli ve zehirli bir tür çarpanbalığı (Trachinus vipera).
- kulluk
- kul olma durumu, kölelik, ubudiyet
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)