Şiir
Hikmet-59
Eyâ dostlar yürek bağrım boldı kebab
Hakikatlığ âşık cândın ötti bolgay
Işk pertevi köngül mülkin kıldı harâb
UI sebebdin aklu huşum ketti bolğay
Işksız kişi âdem ermes anglasangız
Bimuhabbet şeytan kavmi tınglasangız
Işkdın özge sözni eger sözlesengiz
Elkingizdin imân İslam ketti bolğay
Meyhâneğe kirgen âşık sırrı ayân
Bağrı pişib yaşı akıb kılur efgân
Bihud yürer kayda barsa hâne veyran
Bişek biling vahdet meydin tattı bolğay
Işk tüşti bu başımğa hayran boldum
Hânumândın keçib taki sersan boldum
İkki âlem berbad urub üryân boldum
Çıkkan âhım ne felekge yetti bolğay
Akil erseng Hakk'dın özge sözler haram
Ta tiriksen pir hizmetin kılğıl müdâm
Allah deseng şeytan la'in senge ğulam
Allah demes dinlerini sâttı bolğay
Ömri zâyi ötgenler ışknı bilmes
Candın keçgen divâneni közge ilmes
Hu suhbetin kurgan yerge kaçıb kelmes
Cânu könglü taşdın beter kattı bolğay
Allah süygen bende daim yığlab yürer
Hakk'dın korkub râzın aytıb seher turar
Yahya sıfat tınmay yığlab mâtem kurar
Bu dünyanı arka taşlab attı bolğay
Aşıklarnı işi erür söz ü güdâz
Aşıklarnı hacetleri roze namaz
Ruz-ı mahşer köz yaşıdur Hakk'a niyâz
Arif aşık derdü elem tarttı bolğay
Aşıklarnı ağzı handan dili lerzân
Allah üçün közde yaşı bağrı biryan
Cânı zâkir, könglü şâkir, fıkri cânan
İnşaallah kıl köbrigi ötti bolğay
Aşıkları halk içinde küyüb yığlar
Zahir hande batınları yürek dağlar
Ecel kıstab ölmek üçün belin bağlar
Ma'şukığa arz-ı hâlin ayttı bolğay
Aşıkları melametdin kaçmas bolur
Nâdânlarga batın sırrın açmas bolur
Her nâmerdge dürr ü gevher saçmas bolur
Özi okub hun-ı zerdab yuttı bolğay
Pir-i muğan süygen aaşık hevası yok
Yüz ming türlük tâat kılsa binâsı yok
Ey dostlarım ışk derdini devası yok
Tünler kobub pir etegin tuttı bolğay
Pir-i muğan nazar kılsa bergey deva
Hay-u heves mâu menlik bolğay edâ
Andın songra şeytan la'in sendin cûda
Tar lahedde iman birle yattı bolğay
Kul Hace Ahmed Hak sözini sözler müdâm
Hakk'dın özge sözler bârı ermiş haram
Ruzi kılsa ornung bolğay Dâru's-selam
Mağfiretni deryâsığa battı bolğay
Metindeki kelimelerin anlamları
- deva
- çare, derman
- halk
- Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu; cumhur, folk.
- namaz
- İslam'ın beş şartından biri olan ve Müslümanların günde beş vakit, dinî kurallara göre yapmak zorunda oldukları ibadet; salat.
- hun
- kan
- ecel
- yaşamın sonu, ölüm zamanı
- elem
- acı, dert
- barı
- Çit
- gevher
- cevher
- âşık
- Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
- heves
- istek, eğilim, arzu, şevk
- bende
- köle, kul
- pir
- koca, ihtiyar, yaşlı kimse
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- kurgan
- tepe şeklinde mezar
- mahşer
- Kıyamet günü dirilenlerin toplanacaklarına inanılan yer
- biryan
- Tandırda susuz pişirilen kebap
- içinde
- süresince, zarfında
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)