Şiir
Hikmet-89
Evliyâlar aytgan vade keldi bolgay
Kıyametni küni yavuk boldı dostlar
Akil kullar bolganını bikdi bolgay
Halk u eldin mehr şefkat ketti dostlar
Uluğ kiçik yârânlardın edeb ketti
Kız u za'if civanlardın haya ketti
"El haya u minel-iman' dep Resul aytdı
Hayasız kavm acayibler boldı dostlar
Müsülman müsülmannı kıldı katil
Nâhak tutub hak işlerin kıldı batıl
Mürid pirge kılmaydılar yüz ü hatır
Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar
Ehl-i dünya halkımızda sehâvet yok
Padşahlarda vezirlerde adâlet yok
Dervişlerning duasıda icâbet yok
Türlük bela halk üstige yağdı dostlar
Ahir zaman âlimleri zalim boldı
Huş amedini aytguvçılar âlim boldı
Haknı aytkan dervişlerge ganim boldı
Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar
Kıyamet kün yavuk yetti kalganı yok
Kul Ahmed'ni aytkan sözün yalganı yok
Öz özige bir nasihat kılganı yok
Nasihatnı halkka aytıb ketti dostlar
Metindeki kelimelerin anlamları
- kün
- (Düziçi ağzı) gün. Kullanımı oldukça sınırlıdır. 'Ben onu künde görüyöm.'
- nasihat
- öğüt
- dep
- (Kastamonu, Sinop ağzı) tekmele
- halk
- Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu; cumhur, folk.
- vade
- işin yapılması veya borcun ödenmesi için tanınan süre, mühlet, mehil
- bela
- Büyük zarar ve sıkıntıya yol açan olay veya kimse
- kıyamet
- tek tanrılı dinlerin inanışına göre dünyanın sonu ve bütün ölülerin dirilerek mahşerde toplanacağı zaman, hesap günü, kıyamet günü, mahşer günü
- icabet
- çağrıyı yerine getirme, çağrıya gitme
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)