Kanımı Taşıyana

KANIMI TAŞIYANA «Türk Âlemi» muharririne Hayır, asla istemem ki ben seni. Hatta bir bal arısının dikeni İğne ucu zehiriyle incitsin. Bizler ayrı gövdelerde bir canız; Acımızı bir yürekle duyanız; Senin kinin benim için aynı kin! Sen, ne vakit yaralansan, ah etsen Ben güllerden, meltemlerden, her şeyden Kandan başka hiç bir koku alamam. O saatta zalim, vahşî olurum; Deniz gibi köpürürüm, solurum Ve içimden bir ses gelir: İntikam!...