Sevelim sevilelim

Şiir, Hak’kı cihanın her yanında bulunan ve insandan ayrı olmayan bir varlık olarak dile getirir. “O’nu sen senden iste” sözü, arayışın insanın kendi içinden başlaması gerektiğini düşündürür. Buradaki ses, insanı Hak’kı tanımaya çağırırken onun varlığını uzaklarda aramamasını öğütler. Böylece şiirin ilk bölümü, insanla Hak arasındaki yakınlık düşüncesini öne çıkarır.

İkinci bölümde dünyanın kalıcı olmadığı anlatılır: “Dünyaya gelen geçer” dizesi, her canlının bir gün bu dünyadan ayrılacağını hatırlatır. “Bu bir köprüdür geçer” imgesi, dünyayı kalınacak son yer değil, üzerinden geçilen bir yol gibi gösterir. Şerbet imgesi de bu geçicilik düşüncesi içinde yer alır. Şiire göre bu gerçeği kavrayamayanlar, dünyanın nasıl bir geçiş yeri olduğunu anlayamaz.

Şair, bu düşüncelerin ardından insanlara birlikte olmayı önerir: “Gelin tanış olalım” ve “Sevelim sevilelim” dizeleri, tanışmayı, kolay ve iyi olanı seçmeyi, sevgiyle yaşamayı öne çıkarır. Dünya kimseye kalmayacaksa insanlar arasındaki sevgi ve yakınlık önem kazanır. Son bölümde Yunus’un sözlerini anlayıp dinleme çağrısı yapılır; şiir, iyi bir dirlik dileğiyle insanın bu dünyada kalıcı olmadığını yeniden hatırlatır. Genel olarak eser, geçiciliği fark ederek Hak’kı aramayı ve insanlarla sevgi içinde yaşamayı öğütler.