Şiir
Üstat Ekrem'e
.mw-parser-output .wst-cursive{font-family:"Petit Formal Script","Pinyon Script Font",Feltpen,Dynalight,"Segoe Script",cursive}İki Mezar Önünde
ÜSTAT EKREM'E
Sen, şu sefil dünyada hiç bir zaman gülmedin;
Felâketle, ölümle bahar ömrün yas doldu.
Fakat sende, bu zehrin akıttığı vahşî kin
Azizlere yakışan faziletle aşk oldu.
Sen bu aşkla gençliğe kollarını uzattın:
Baba oldun, o yetim ruhlar için hıçkırdın;
Üstat oldun, o solgun alınları parlattın;
Şair oldun, yaralı bir kuş gibi haykırdın.
Gerçektir ki, senin de kemiklerin fanidir;
Bizim seni bağrına gömdüğümüz aç toprak
Vücudunu bir avuç kül haline koyacak.
Lâkin büyük ecdada hürmet eden her devir,
En sonuncu bir kalbin çarpacağı güne dek:
Senin asil adını yadeyleyip övecek.
Metindeki kelimelerin anlamları
- devir
- kendine özgü bir özellik taşıyan zaman parçası
- kin
- birine karşı duyulan öç alma isteği, garaz
- kül
- Yanan şeylerden artakalan toz madde.
- lakin
- ama
- fakat
- ama, ancak, lâkin
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- hürmet
- Kıymeti, kutsallığı, üstünlüğü, yararlılığı, yaşlılığı dolayısıyla bir kimseye, bir şeye karşı dikkatli, ölçülü, özenli davranmaya sebep olan sevgi duygusu
- koyacak
- İçine öteberi koymaya yarayan şey.
- sonuncu
- zaman, yer, sıra bakımından başkalarına göre sonda olan kimse, şey
- dünyada
- hiçbir zaman, hiçbir biçimde
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)