Şiir
Ya Ölürsem Ne Yaparlar
YA ÖLÜRSEM NE YAPARLAR ?
Diyordu ki: «Sen çıkınca bilir misin ne olur?
Ardın sıra: «Baba, baba!» diye seni çağırır;
Yüzükoyun yere düşer, acı acı haykırır.
Her gün böyle hıçkırıklar içersinde boğulur.»
Ya ölürsem ne yaparlar?... Ah yine mi bu baykuş?...
Çık beynimden ey Azrail kıyafetli düşünce!
Pençe atma, yüreğinde ümit dolu bir gence;
Bırak beni, bak, her yavrum bir kanatsız küçük kuş!...
Ey Allah’ım, dizlerime, kollanma kuvvet ver;
Yürüyeyim, beni tutan şu sokaktan kaçayım;
Bir kırlangıç kuşu gibi kanatlanıp uçayım.
Şu bugünkü dövüşte de düşmeyerek yaşayım;
Bu akşam da, alnımda ter, evciğime koşayım;
Ta ki benim o sevgili çocuklarım gülsünler!...
Metindeki kelimelerin anlamları
- pençe
- yırtıcı hayvanların ön ayaklarının parmaklarıyla tırnakları
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- düşünce
- uzay ve zamanın ötesinde, öznenin dışında, kendiliğinden var olan, duyularla değil, yalnızca ruhen algılanabilen asıl gerçeklik, ide, idea, fikir, mülahaza, mütalaa
- baykuş
- başında, kulak yerinde iki sorgucu bulunan, yırtıcı gece kuşlarının genel adı
- kollanma
- Kollanmak işi
- yüzükoyun
- yüzüstü
- kuvvet
- Maddî güç, canlı bir organizmanın faâliyetini sağlayan güç
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)