Şiir
Yolcu
YOLCU
— Fırtına var...
— Varsın olsun, kıyametler koparsın;
Sen yolunda bir büyük dev adımıyle ilerle.
Durma, yürü; ayakların yürümekten kabarsın;
ölümlerden kurtulunur ileriye gitmekle!...
Ziyanı yok, sendele, düş; şu geçitten uzaklaş!
Atacağın her adımla menziline koş. yaklaş;
Yürü, yürü, yan yolda kalma, haydi ileri!...
— Ooh, çığ uçmuş...
— Görüyorum, lâkin bundan ne çıkar?
Sen yolunda bir büyük dev adımıyle ilerle.
Durma, yürü; insanoğlu ister ise dağ yıkar;
Kayalıklar bir yol olur, bir parçacık emekle!...
Bak, şu sarp, dik dağ başına; işte ayak izleri!
Bunlar bütün senden önce geçenleri gösterir;
Yürü, yürü; artık yeter korkaklığın elverir!...
Metindeki kelimelerin anlamları
- sendele
- Sandalye
- lakin
- ama
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- fırtına
- rüzgâr çizelgesinde hızı 34-40 deniz mili olan ve deniz kuvveti 8 ile gösterilen, yağmur ve kasırga getiren çok güçlü rüzgâr ve bu rüzgârın denizde veya kum çöllerinde meydana getirdiği dalgalanma
- bundan
- bu nedenle
- insanoğlu
- İnsan
- parçacık
- parçanın küçültmesi: küçük parça, kırıntı, partikül
- bunlar
- (işaret adılı): bu zamirinin çoğulu
- başına
- tek başına
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)