“Şimdi vermemiz gereken karar, bağlılığımızı çağdışı ve adaletsiz geleneklere mi vereceğimizdir; nihai bağlılığımız insana ve onun âdetlerine değil, Tanrı'ya ve onun iradesine aittir.”

King bu sözde, bireyin bağlılık hiyerarşisini sorgular. Toplumun yerleşik gelenekleri, hukuk kuralları ve alışkanlıkları çoğu zaman adaletsiz olabilir; bu durumda insan, bu gelenekleri sorgulamadan sürdürmekle yükümlü değildir. King'e göre nihai ahlaki otorite, insan yapımı normlar değil, Tanrı'nın iradesidir. Bu nedenle bir gelenek, ilahi adalet ölçüsüyle çeliştiğinde ona itaat etmek ahlaken meşru değildir.

Bu düşünce, sivil itaatsizliğin teolojik temelini oluşturur. King, adaletsiz yasaların insan yapımı olduğunu ve Tanrı'nın adaletiyle uyumsuz olduğunda değiştirilmesi gerektiğini savunur. 'Folkways' yani toplumsal âdetler ifadesi, insanların sırf alışkanlık olduğu için sürdürdüğü pratikleri eleştirir; bu pratikler köklü gibi görünse de ahlaken geçersiz olabilir.

Bugün bu söz, insan yapımı otoritelerin ve geleneklerin mutlak kabul edilmemesi, daha yüksek bir adalet ölçüsüne göre değerlendirilmesi gerektiği fikrini canlı tutar.

Söz, King'in 1958'de yayımlanan 'Stride Toward Freedom' adlı kitabında yer alır. Kitap, 1955-56 Montgomery otobüs boykotunu anlatır ve ırk ayrımcılığına karşı barışçıl direnişin teorik ve teolojik temellerini açıklar. King burada, adaletsiz yasalara ve yerleşik ırk ayrımı geleneklerine karşı direnişin dini ve ahlaki gerekçesini ortaya koyar.