“Bir şehirde %30 zenci nüfus varsa, herhangi bir şirkette zencilerin işlerin en az %30'una sahip olması gerektiğini ve yalnızca bedensel işlerde değil, tüm kategorilerde iş sahibi olmaları gerektiğini varsaymak mantıklıdır.”

Martin Luther King bu sözünde, bir topluluğun nüfus içindeki oranı ile ekonomik hayattaki temsili arasında doğrudan bir ilişki kurulması gerektiğini savunur. Ona göre eğer bir şehirde nüfusun önemli bir bölümü Afrika kökenli Amerikalılardan oluşuyorsa, bu grubun iş gücüne katılımının da benzer oranda olması adaletin doğal bir gereğidir. Burada vurgulanan şey yalnızca sayısal bir kota değil, işlerin niteliğine ilişkin bir eşitliktir; azınlıkların yalnızca düşük ücretli, beden gücüne dayalı ve toplumsal saygınlığı düşük işlerle sınırlandırılmasının kabul edilemez olduğunu belirtir.

Bu bakış açısı, sivil haklar hareketinin yalnızca yasal ayrımcılığın kaldırılmasıyla yetinmeyip ekonomik adaleti de hedeflediğini gösterir. King için eşitlik, oy kullanma hakkı ya da otobüste oturma yeriyle sınırlı değildir; insanların geçimlerini sağlama, mesleklerinde yükselme ve onurlu bir yaşam kurma imkânına erişmeleri de aynı mücadelenin parçasıdır.

Bugün bu düşünce, fırsat eşitliği, temsiliyet ve pozitif ayrımcılık tartışmalarında hâlâ güncelliğini korur. King'in sözü, toplumsal çeşitliliğin yalnızca kâğıt üzerinde değil, iş yerlerinin her kademesinde somut olarak görünür olması gerektiğine işaret eder.

Bu söz, Martin Luther King'in 1968 yılında Playboy dergisine verdiği röportajdan alınmıştır. King bu görüşmede, sivil haklar mücadelesinin ekonomik boyutunu, istihdamda eşitlik taleplerini ve Afrika kökenli Amerikalıların iş gücündeki temsilini ele almıştır.