Bizim Çocuklar

Fıkra, Nasreddin Hoca’nın çocuklu bir dul kadınla evlenmesini ve bu evlilikten iki çocuklarının olmasını anlatır. Hoca’nın önceki eşinden beş, yeni eşinin de önceki evliliğinden beş çocuğu vardır. Bir gün karısı, Hoca’dan yardım isterken çocukların birbirlerini dövdüğünü söyler.

Fıkranın nüktesi, “senin çocukların”, “benim çocuklarım” ve “bizim çocuklarımız” sözlerinin hangi çocukları anlattığının karışmasından doğar. İki ayrı beş çocuklu grup, iki eşin ortak çocuklarını dövüyor gibi anlatılır; bu aile içi durum, sözlerdeki şaşırtıcı ayrımla komik hâle gelir. Fıkra, çocukların kimden olduğuna ilişkin adlandırmaların kafa karıştırabileceğini mizahla gösterir; aile ilişkilerini anlatırken sözlerin neyi kastettiğini açık ifade etmenin önemini düşündürür.