28 Nisan

Şiirde konuşan kişi, kendi sesinin ezilen bir sınıfın ve haksızlığa uğramış insanların sesinden doğduğunu söyler. “Hak isteyen ses” ve “mazlumların sesi” dizeleri, adalet arayışını ve acı çekenlerle dayanışmayı öne çıkarır. Ölümlerin pençesinde hıçkıranlar imgesi, insanların ölüm ve keder karşısındaki çaresizliğini anlatır.

İkinci bölümde insanlara uzaklaşmamaları, yaklaşmaları çağrısı yapılır. Şiir kişisi kendisini güneş, meslek ve aşk gibi değerlerin en gerçek anlamıyla ilişkilendirir; bu değerler şiirin umut ve bağlılık duygusunu güçlendirir. Son bölümde yeni aşk, yeni zevk ve yeni bir dünya özlemi dile gelir. Sazın tellerinin çınlaması, bu yenilik arzusunun müzik ve şiirle ses bulmasını düşündürür. “Uluslararası hava” ise şiirin ufkunu genişleten bir imgedir: anlatılan değişim isteği daha geniş bir dünyaya yönelir.