Su ve Rüzgâr

Şiir, toprağın petrolünü esirgediği zamanlarda bile direnişin ve çalışmanın süreceğini söyler. “Direniş”, karşı koyma ve dayanma anlamındadır; şiirde bu tutum, insanların doğanın sunduğu güçleri kullanma kararlılığıyla birleşir. Sular, dalgalar ve havanın yer değiştirmesiyle oluşan rüzgâr, “kuvvet” yani maddî güç kaynağı olarak anılır. “Biz suları, rüzgârları / Feth ederiz” dizeleri, bu güçlerden yararlanarak zorlukları aşma düşüncesini öne çıkarır.

Fil hortumuna benzetilen arabalar, onların altındaki dişler, hızla esen kayalar ve yılan gibi kıvrılan çaylar şiirin canlı imgeleridir. Bu imgeler doğanın ve makinelerin hareketini, kimi zaman da tehlikeli görünüşünü hissettirir. Bilinmeyen iklimlere yönelen yolculukların “bayram” diye anılması, keşif ve ilerleme coşkusunu yansıtır. Son dizelerde çayların dalgaları at kuvvetine benzetilir; bütün bu güçlerin dünyamızın sınırlarını genişlettiği düşüncesi vurgulanır.