Balıkçı

BALIKÇI Babamın aziz hatırasına — Babacığım, terlemişsin, gel, terini sileyim!. — Sil bakayım, benim güzel, merhametli meleğim. — Nerde kaldın? — Denizdeydim, bugün sular azgındı. O her zaman küreğime boyun eğen akıntı Çılgın akan bir sel gibi öfkesini artırdı; Beni epey uğraştırdı, ter içine batırdı. — Yarın dinlen... — Ya sizlere kimler ekmek getirir? Hangi komşu bir küçük tas sıcak çorba yedirir? Olmaz yavrum, her gün gibi yarın dahi giderim; Çalışarak Yaradan’dan size rızık isterim. Demek bana yüreciğin acıyor ha?... Hey çocuk! Biz küçükten mayamızı terler ile yoğurduk. Bugüne dek ne boralar içersinde çalıştık; Sen üzülme yavrucuğum, biz zahmete alıştık. Biz sefiller, çok vakitler bir parasız kalırız; O kadar ki yorgan, döşek satıp ekmek alırız. Lâkin Allah yine bizi esirgemiş, kayırmış; Biz kullara sizler gibi teselliler ayırmış. Evet bana tesellisin, zira ki ben her gece Kulübemin eşiğinden içeriye girince: Senin bana bir gülüşün her derdimi uyutur; Ah seninle yorgun gönlüm çektiğini unutur!...