Şiir
Câme-hâb ol âfeti aldıkça tenhâ koynuna
Câme-hâb ol âfeti aldıkça tenhâ koynuna
Sanuram ebrin girer mâh-ı şeb ârâ koynuna
Subh-dem ey fâhte bî-hûde efgaan eyleme
Çün girersin her gice bir servi bâlâ koynuna
Niçün ağlarsın felekden bilsem ey şeb-nem seni
Girmesen bari hele bir verd-i ra'nâ koynuna
Dür dişin vasfında şi'rim defterin gördü meğer
Kim sadef mecmûasını aldı deryâ koynuna
Ruhlerin şevkiyle pür-dâğ itdi Bâkî sinesin
Bir avuç berg-i gül-i ter koydu güya koynuna
Metindeki kelimelerin anlamları
- dem
- nefes, soluk
- güya
- sözde, sanki
- hab
- Uyku.
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- meğer
- Önceden bilinmeyen, farkında olunmayan, sonradan anlaşılan bir durumu bildiren bir söz; meğerse, meğersem.
- nem
- havada bulunan su buharı miktarı
- şeb
- gece
- fahte
- klasik Türk müziğinde daha çok ilâhi, beste ve özellikle peşrev formlarında kullanılan, yirmi zamanlı ve on iki vuruşlu bir büyük usul
- eyleme
- eylemek işi
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)