Gene Bahar Geldi Bülbül Sesinden

Şiirde baharın gelişiyle bülbül sesleri ve çiçeklerle canlanan yaylalar anlatılır. Lâle, sünbül, gül ve gelin imgesi, doğanın renklenip güzelleşmesini öne çıkarır. Şair yaylalara seslenerek onları insan gibi konuşturur; “Gelin olup süslendi mi yaylalar” dizesiyle bahar güzelliğini gelin süsüne benzetir. Bülbülün gül dalında ağlaması da şiirin neşeli doğa manzarasına hüzün katar.

Anlatıcı, yaylaların değişimini kendi özlemi ve üzüntüsüyle karşılaştırır. “Göz yaşlarım sel olmuş” sözü, gözyaşlarının taşkın su gibi aktığını anlatır; sözlükte sel, taşkın su olarak tanımlanır. “Ben de senin gibi” dizesindeki ben, konuşanın kendisini gösterir. Şair, murada eremediğini ve elinde irade bulunmadığını söyler; “gam”ı, yani tasasını ve üzüntüsünü dile getirerek yaylalara kendisine yas tutup tutmadıklarını sorar. Böylece şiirin ana duygusu, baharın canlılığına karşılık duyulan kişisel özlem ve kederdir.