Hikmet-86

Işk sırrını beyân kılsam âşıklarğa Tâkat kılmay başın alıp keter dostlar Tağ u taşga başın urup bi-hud bolup Ehl ü ayâl hânumândın öter dostlar Işk şiddeti başga tüşse âşık neyler Bigâneler taşlar atıp anga küler Divâne dep başın yarıp kanğa bular Şâkir bolup hamd u senâ aytar dostlar Işksızlarnı hem cânı yok hem imânı Resûlullâh sözin aydım manâ kanı Neçe aytsam eşitküvçi bilgen kanı Bi-haberge aytsam könglü katar dostlar Işk gevheri tübsiz deryâ içre pinhân Cândın keçip gevher alğan boldı cânân Bul-hevesler âşıkmen dep yolda kalğan Dinlerini pûçek pulğa satar dostlar Otka köydüm cândın toydum hayrân boldum Bu neçük ot küymey yanmay biryân oldum Muhabbetni atın işitip giryân boldum Közi giryân murâdığa yeter dostlar Zâr yığlaban zâr ingregil rahmı kelsün Yol adaşsang rahmı kelip yolğa salsun Amin dengler pir-i muğan kolung alsun Hizmet kılğan murâdığa yeter dostlar Zamâne hem âhir boldı hoyung ketti Resûlu'llâh vadeleri yavuk yetti Hâs kulları yahşı sözge kulak tuttı Yaman kullar kündin künge better dostlar "Küllü yevmin beterün" dedi Hak Mustafa Ümmet bolsang kulak salğıl ehl-i vefâ Yahşılarnı ecrin berür, bedge cezâ Kıyâmet kün cezâların tartar dostlar Fâsık, fâcir hevâ kılıp yerni basmas Rûze namâz kazâ kılıp misvâk asmas Resûlullâh sünnetlerin közge ilmes Günâhları kündin künge artar dostlar Dünyâdarlar mâlın körüp hevâ kılur Menmenlikdin ol davâ-yı Hudâ kılur Öler vaktda imânıdın cûdâ kılur Cân bererde hasret birle keter dostlar Kamuğ dünya yıkkanlarnı vallâh kördüm Öler vaktda kalaysen dep hâlin sordum Şeytân aytdı imânığa çengel urdum Cân çıkarda yığlay yığlay keter dostlar Kul Hâce Ahmed âşık bolsang cânıng küysün Sıdkıng birle Allah degil Tengri bilsün Duâ kılğıl mü'min kullar dünyâ koysun Dünyâ koyğân âhiretka yeter dostlar