Şiir
Hikmet-94
Hû halkası kuruldı ey dervişler kelingler
Hak sofrası yayıldı andın uluş alınglar
Kâl ilmini okuban hâl ilmiğe yetiben
Yoklık içre batıban barlıklardan alınglar
Yırtıp şefkat perdesin tilep didâr vadesin
Açıp köngül didesin müşâhede kılınglar
Hû erresin alıban nefs başığa salıban
Tüni küni tâlibler cânnı kurbân kılınglar
Halka içre Hû dengiz ışk otığa yanıngız
Ten-cân birle tâlipler tekbir başlap aytınglar
Hû - Hû teyu zâr ingrep Hû demekde manâ bar
Didârıdın ümidvâr rahmetidin alınglar
Kul Hâce Ahmed kul bolğan yol üstide kül bolğan
Tâliblerğe mül bolğan andın ibret alınglar
Metindeki kelimelerin anlamları
- müşahede
- görme
- zar
- ince perde veya örtü
- bar
- Anadolu'nun doğu ve kuzey bölgesinde, en çok Artvin ve Erzurum yörelerinde el ele tutuşularak oynanan, ağır ritimli bir halk oyunu
- hâce
- ağa
- hâl
- bir şeyin içinde bulunduğu şartların veya taşıdığı vasıfların hepsi
- kül
- Yanan şeylerden artakalan toz madde.
- didar
- yüz
- içre
- İçerisinde
- tekbir
- Allah'ın büyüklüğünü, yüceliğini anmak için söylenen ve Allâh-u Ekber sözü ile başlayan duanın adı.
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)