Hülasa

Şiirde konuşan kişi, annesine öldüğünde bırakabileceği maddi bir varlığı olmadığını söyler. “Ceketimi kasap alacak, / Pardösümü bakkal” dizelerinde giysilerinin borca karşılık alınacağını anlatır. Bakkal, yiyecek ve içecek gibi maddeleri perakende satan kişidir. “Borcuma mahsuben” sözü, giysilerin borç hesabına geçirilerek alınacağını belirtir. “Hülasa” ise özet demektir ve ardından konuşan kişi yoksulluğunu kısaca dile getirir.

Şiirin temel duygusu yoksulluk ve ölüm karşısındaki çaresizliktir; anneye duyulan kaygı da öne çıkar. Konuşan, aşklarının ve şiirlerinin ne olacağını, annesinin insanların yüzüne nasıl bakacağını düşünür. Aşklar ve şiirler, maddi olmayan ve geride kalabilecek değerleri gösterir. “Çıplak doğurdun beni / Çıplak gideceğim” sözleri, dünyaya hiçbir şeyle gelmeyip hiçbir malı yanında götüremeyeceğini vurgular. Şiir, insanın maddi varlıksızlığını ve geride bıraktıklarının değerini sade, içten bir sesle anlatır.