İçeriğe geç
2Wsözlük

Şiir

Kur'an-ı Kerim

Mehmet Emin Yurdakul

Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram
KUR’AN-I KERİM Bu kitaptır: Her insana için, dışın öğreten; Gökte, yerde, tende, canda bir Yaradan sezdiren. Bu çobandır; Kavalını koy unlara dinleten; Sürüleri akarsular kıyısında gezdiren! Bu kitaptır: Her kişiye benlik veren, yol açan; İnsanlığın sergisine armağanlar astırtan. Bu çerağdır: Obalara, saraylara nur saçan; Bir köylünün işlerini tarihlere bastırtan! Bu kitaptır: Yürekleri iyilikle besleyen. «El bağına girme!...» diyen, dost yarasın bağlatan. Bu anadır: Her öksüze «Yavrum !» diye seslenen; Nice canlar kardeş eden, birbiriyçin ağlatan!... Bu kitaptır: Akıllara her bir şeyi sordurtan; «Düşün, sonra inan» diyen, doğru yollar gösteren. Bu bilgidir Ululuğun yapıların kurdurtan; Çıplak dağlar yeşilleten. viran köyler şenleten!.. Ey kardeşler, şu küçücük armağanım atmayın! Bir koncadır, Muhammed’in gül bağından derildi. Sakın, bunu yapma çiçek demetine katmayın; Bu şey size özünüzü açmak için verildi!...

Metindeki kelimelerin anlamları

açmak
bir şeyi kapalı durumdan açık duruma getirmek, kapatmanın karşıtı
her
önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
iyilikle
Tatlı dille, iyi davranışla
gösteren
gösterilenle birleşerek göstergeyi oluşturan ses veya sesler bütünü

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)