Şiir
Mende Mecnûn'dan Füzûn Âşıklık İsti'dâdı Var
Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var
Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var
N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü
Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var
Kıl tefâhur kim senün her var men tek âşıkun
Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var
Ehl-i temkînem meni benzetme ey gül bülbüle
Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var
Öyle bed-hâlem ki ahvâlüm görende şâd olur
Her kimün kim devr cevrinden dil-i nâ-şâdı var
Gezme ey gönlüm kuşu gâfil fezâ-yı ışkda
Kim bu sahrânun güzer-gehlerde çok sayyâdı var
Ey Fuzûlî ışk men'in kılma nâsihden kabûl
Akl tedbîridür ol sanma ki bir bünyâdı var
Metindeki kelimelerin anlamları
- dadı
- evlerde çocuğa bakan kişi; daye, taya
- feza
- gök, uzay
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- lahza
- zamanın bölünemeyecek kadar kısa parçası, an
- men
- yasaklama, izin vermeme
- meni
- Boşalma sonucu erkeklik organından gelen ve spermleri barındıran; beyaz, yoğun ve hafif yapışkan bir sıvı; er suyu, bel, bel suyu, atmık, dikel, sperm, sperma.
- âşık
- Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
- âşıklık
- âşık olanın durumu
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)