Suâl Ettim Bu Gün Ben Bir Dolaba

— 3 — —Dolabnâme — Suâl ettim bu gün ben bir dolaba Niçün dâim sürersin yüz bu âba Niçün bağrın deliktir gözlerin yaş Sebeb neden dolaştın bu itâba İnildinden delindi derdli bağrım Firâkından ciğer döndü kebâba Ne zulmetti sana bu çerh-i gerdun Ki derdin defteri sığmaz kitâba Dolab eydür eyâ gözüm çerağı İşitmeğe cevabım aç kulağı Benim budur sorarsan sergüzeştim Ki ben yaylar idim bir yüce dağı Geçirmiştim serâdan göklerimi Eriştirdim süreyyâya budağı Durağa derneşüben kamu kuşlar Budağında tutarlardı otağı Öterdi tûti vü kumrî vü dürrâc Geçirdim bir zaman bu resme çağı Heves bâğında can mürgi gezerken Üzüldü ömr kuşunun tuzağı Kazâ koptu meğer dest-i Huda’dan Ki bir şahs irişüb saldı nacağı Delüben bağrımı taktı kemendi Sürüdüler dolaştım her sokağı Sokaklarda niçe müddet yaturken Gelen geçen ururlardı ayağı Demir mıhlar dokundu yüreğime Kazâ destiyle çerhin çomağı Zekeryâ gibi bağrımdan delüben Dolab içün düzettiler yerağı İnilerim ben anda dost deyüben Gözüm yaşı sular büstân ü bâğı Felek kime tatırdı bir kaşık bal Sonunda sunmadı tâs ile ağı Süleyman kim sürerdi tahtını yel Son ucu toprağa kodu yanağı Skender kim cihânı Kaf ber kaf Tutup hükmiyle sürmüştür yasağı Gezüb zulmet ararken âb-ı hayvan Dolu zehr ile sundular eyağı Kani Kayser kani Kisrâ kani Sâm Belürmez bunların yurdu durağı Cihânm varlığı baştan başa hep Belâ yurdudürür mihnet ocağı Resul buna çü beyt-ül-ankebût der Pes ol olur mekeslerin durağı Baka ehli fenâda mülk edinmez Bakadır anların yeri durağı Alâî Gaybi bundan tekke kılmaz Hak’ın fazlıdürür ancak dayağı Sabır seccâdesin altına salmış Tevekkülden kuşanmıştır kuşağı Sözünü Kaygusuz ârife söyle Ne bilsün sükkeri dana buzağı