“Ben koşulların ve dürtülerin tam anlamıyla kölesiyim — her nefeste sürüklenip giden! Tahtta yanlış yere konmuş — hayatta yanlış yere konmuş. Ne olabilirdim bilmiyorum, ama hissettiğim şu ki, olmam gereken kişi değilim — bırak bitsin.”

Sardanapalus'un bu itirafı, insanın kendi kimliği ile toplumsal rolü arasındaki uçurumu güçlü biçimde yansıtır. Karakter, kendisini iradesiz, dış koşullar ve ani arzular tarafından savrulan biri olarak tanımlar. Taht, ona göre kendisine uymayan bir yüktür; oraya yanlışlıkla konmuş gibidir. Hayatın kendisi de ona yanlış yazılmış bir senaryo gibi gelir.

Sardanapalus, "Ne olabilirdim bilmiyorum" diyerek, yalnızca ne olduğunu değil, ne olabileceğini de bilmediğini, kimliğinin asla tamamlanmadığını ya da yanlış inşa edildiğini ima eder. "Olmam gereken kişi değilim" duygusu, modern bireyin sıklıkla yaşadığı varoluşsal sıkışmayı erken bir dönemde dile getirir. Son söz olan "bırak bitsin" ise bu ruh halinin tükenmişlik ve teslimiyet noktasını gösterir. Söz, bugün de insanların toplumsal rolleri, ailevi beklentiler veya kendi iç dürtüleri arasında yaşadığı kimlik krizlerini anlatmak için güçlü bir metindir.

Byron'ın Sardanapalus (1821) trajedisinde, başkarakter kraliyet görevlerinin ve kimliğinin kendisine ne kadar yabancı olduğunu ilan ederken bu sözleri söyler. Oyun boyunca taht ile kişisel eğilimler arasındaki çatışma, karakterin trajik sonuna giden yolu hazırlar.