“İyi ve yüce olan her şey adına.”

Bu söz, Byron'ın Sardanapalus tragedyasında geçen bir yemin ifadesidir. "İyi ve yüce olan her şey adına" anlamına gelen bu deyiş, konuşanın duygusal yoğunluğunu ve söylediklerinin ciddiyetini vurgular. Byron burada, karakterin hayatın anlamını sorgularken başvurduğu geleneksel, neredeyse kutsal bir yemin kalıbı kullanır; ancak bunu, dünyevi zevkleri ve kişisel özgürlüğü her şeyin üstünde tutan bir karakterin ağzına yerleştirerek hafif bir ironi de yaratır.

Sardanapalus, Byron'ın Doğu'ya duyduğu ilginin ve şehvetli, yıkıcı kahraman tipinin izlerini taşıyan bir karakterdir. Bu tür yeminler, oyunda eylem ve söylem arasındaki gerilimi artırmak için kullanılır. Günümüz okuru için bu söz, büyük iddiaların ve duygusal çıkışların ardındaki samimiyeti veya samimiyetsizliği düşünmek için bir davettir.

Byron'ın 1821'de yazdığı ve Assur kralı Sardanapalus'un son günlerini konu alan trajedisinde geçer. Söz, oyunun içinde bir karakterin duygusal ve abartılı bir beyanını pekiştiren bir yemin kalıbı olarak kullanılır.