“Doğa böyle tek bir insan yarattığını, kalıbı Sheridan'ı biçimlendirirken kırdığını iç geçirerek anlattı.”

Byron, Sheridan'ın benzersizliğini anlatmak için klasik bir imge kullanır: Doğa, onu yarattıktan sonra bir daha aynı özelliklere sahip kimse yapılamasın diye kalıbı kırmıştır. Bu, kişinin hem yetenek hem karakter bakımından tekrarı olmayan biri olduğunu söylemenin şiirsel bir yoludur.

Dizedeki "iç geçirerek" ifadesi, Doğa'nın bile bu eşsizliğin farkında olduğunu ve bir daha böyle birini yaratamayacağı için hüzün duyduğunu ima eder. Abartılı bir övgü gibi görünse de ağıt türünün, ölen kişinin değerini yüceltme geleneğinin bir parçasıdır. Modern okura, bir insanın bıraktığı izlerin ve benzersizliğinin, o öldükten sonra bile konuşulmaya değer olduğunu anımsatır.

Bu dize, Lord Byron'ın 1816'da yayımlanan "Monody on the Death of Sheridan" adlı ağıtından alınmıştır. Eser, oyun yazarı ve siyasetçi Richard Brinsley Sheridan'ın ölümü üzerine yazılmıştır.