“Kim tecrübe etmemiştir ki kelimelerin, güzelliğin göksel ışınlarından tek bir kıvılcımı bile yakalamakta ne kadar zayıf kaldığını? Kim hissetmez ki — ta ki zayıflayan bakışı kendi coşkusuyla kapanana, değişen yanağı ve süzülen kalbi güzelliğin kudretini, ihtişamını itiraf edene dek?”

“Kaderimin günü geçmiş, talihimin yıldızı sönmüş olsa da, Senin yumuşak kalbin, çoğu kişinin bulabileceği kusurları görmeyi reddetti.”

“Dallardan bülbülün yüksek sesinin duyulduğu saattir; âşıkların yeminlerinin fısıldanan her sözde tatlı göründüğü saattir.”

“Selviyle mersinin, kendi iklimlerinde yapılan işlerin simgesi olduğu o diyarı bilir misin? Akbabanın öfkesiyle kumrunun sevgisinin kâh kedere karışıp eridiği, kâh cinayete dek çıldırdığı diyarı!”

“Onun kalbi bizi en çok kendine bağlayan kalplerden biriydi, alırken balmumu, tutarken mermer: O eski güzel okulun bir âşığıydı, soğudukça daha da vefalı hale gelenlerden.”

“Elveda! Eğer bir başkasının iyiliği için edilen en içten dua yüce katlarda kabul görürse, Benimki büsbütün havada kaybolmayacak, Adını göğün ötesine taşıyacak.”

“Ayrıldığımızda biz ikimiz, sessizlik ve gözyaşları içinde, yarı kırık kalplerle, yıllarca ayrı kalmak üzere.”