“Doğru olanı yapmanın zamanı her zaman uygundur.”

Bu söz, Martin Luther King'in en kısa ve en yalın ahlaki ilkelerinden biridir. King, adaletin ve doğru eylemin takvime, koşullara ya da kamuoyunun hazır olup olmadığına bağlı olmadığını söyler. Doğru olanın yapılması için 'daha uygun bir zaman' beklemek, çoğu zaman eylemi sonsuza dek ertelemenin bahanesidir.

King bu düşünceyi özellikle sivil haklar mücadelesinde, 'yavaşla, acele etme, zamanı değil' diyen eleştirmenlere karşı kullanmıştır. Ona göre adaletsizlik karşısında beklemek, statükoyu onaylamak ve haksızlığın sürmesine izin vermektir. Bu nedenle doğru zaman, soyut bir fırsat değil; kişinin vicdanen doğruyu fark ettiği andır.

Bugün de bu söz, bireysel ve toplumsal düzeyde karşılaşılan ahlaki ikilemlerde güçlü bir çağrı işlevi görür. Haksızlığa tanık olduğumuz her an, erteleme eğilimiyle yüzleşmek zorunda olduğumuzu; asıl bekleyişin çoğu zaman kendi korkularımızdan kaynaklandığını hatırlatır. Doğruluk, takvimde daha müsait bir güne sığmaz; kendini her an talep eder.