“Ah! Artık çocuk kalmadı!”

Bu söz, Molière'in son oyunu olan Hastalık Hastası'nda, tıp öğrencisi olan oğlunun babasının isteğine karşı çıkarak kendi yolunu seçmesi üzerine söylenir. Argan, otoriter bir babadır; oğlunun hekim olmasını ister, ama genç adam tiyatroya ve sanata yönelmek ister. Babanın "Artık çocuk kalmadı!" hayıflanması, kuşak çatışmasının ve otorite kaybının komik bir dışavurumudur.

Molière, bu replikte baba otoritesinin sarsılışını ve genç kuşağın kendi iradesini ortaya koymasını hicveder. Argan'ın şaşkınlığı, çocukların itaat etmesi gerektiğine inanan bir zihniyetin çöküşünü gösterir. Aynı zamanda bu replik, dönemin tıp eğitimine ve aile içindeki katı hiyerarşiye yönelik bir eleştiridir.

Bugün de ebeveyn-çocuk ilişkilerinde benzer bir gerilim yaşanır: Çocuklar kendi hayatlarını seçtiğinde, ebeveynin "artık çocuk kalmadı" serzenişi hem bir kaybı hem de kaçınılmaz bir büyümeyi ifade eder.

Söz, Molière'in 1673 tarihli Hastalık Hastası (Le Malade imaginaire) oyununun II. perde 11. sahnesinde geçer. Argan, oğlu Cléante'nin hekim olmayı reddedip tiyatroya yönelmek istediğini öğrenince bu sözle tepki gösterir.