Ünlü söz
“Şeytan götürsün, o kadırgada ne işi vardı?”
— Molière (1622 – 1673)
Fransızca aslı
Que diable allait-il faire dans cette galère?
Ne anlatıyor?
Bu cümle, Molière'in en bilinen komik repliklerinden biridir. Scapin, efendisi Géronte'yi oğlunun bir Türk kadırgasında esir tutulduğuna inandırarak ondan fidye koparmaya çalışır. Géronte'nin tekrarladığı soru, olayın anlamını kavrayamayan bir adamın şaşkınlığını ve cimriliğini ortaya koyar: Oğlunun hayatı pahasına bile olsa, aklı hâlâ neden kadırgada olduğu sorusuna takılı kalmıştır.
Söz, saçma bir durum karşısında gösterilen tepkinin gülünçlüğünü özetler. Molière, cimri ve bencil baba tipini burada abartılı bir dikkat dağınıklığıyla çizer. Fidye konuşulurken sorulan bu soru, karakterin önceliklerinin ne kadar çarpık olduğunu gösterir.
Gündelik dilde bu replik, birinin kendi başını belaya soktuğu durumlarda, "orada ne işi vardı?" anlamında kullanılır. Komik etkisi, ciddi bir anda sorulan yersiz sorudan gelir.
Hangi bağlamda söylendi?
Söz, Molière'in 1671 tarihli Scapin'in Dolapları (Les Fourberies de Scapin) oyununun II. perde 6. sahnesinde geçer. Uşak Scapin, efendisi Géronte'ye oğlunun bir Türk kadırgasında esir olduğunu söyleyerek fidye istemektedir. Géronte, parayı vermek istemediği için sürekli aynı soruyu tekrarlar.
Kaynak
- Eser: Les Fourberies de Scapin (1671)
- Künye: Les Fourberies de Scapin (1671), Act II, sc. vi
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Moli%C3%A8re
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Ah! Artık çocuk kalmadı!”
— Molière (1622 – 1673)
“Afyon neden uyutur? … Çünkü onda uyutucu bir güç vardır.”
— Molière (1622 – 1673)
“Tuhaf bir konuşmacıdır; büyük söylevlerle size hiçbir şey söylememeyi her zaman başarır.”
— Molière (1622 – 1673)
“Çalı çırpı da var, çalı çırpı da.”
— Molière (1622 – 1673)
“Bütün bunları değiştirdik.”
— Molière (1622 – 1673)
“Burnunuzun dibinde, kardeşim, size gülüyor.”
— Molière (1622 – 1673)