Ünlü söz
“Afyon neden uyutur? … Çünkü onda uyutucu bir güç vardır.”
— Molière (1622 – 1673)
Fransızca aslı
Quare Opium facit dormire: … Quia est in eo Virtus dormitiva.
Ne anlatıyor?
Bu söz, Molière'in skolastik tıp anlayışına ve sahte bilimsel açıklamalara yönelik en keskin hicivlerinden biridir. Sınav sahnesinde, tıp doktoru adayına afyonun neden uyku verdiği sorulur; adayın verdiği cevap, hiçbir şey açıklamayan bir totolojidir: Afyon uyutur, çünkü onda uyutucu bir güç vardır. Bu cevap, olguyu adlandırmaktan öteye gitmez ve gerçek bir nedensellik sunmaz.
Molière, dönemin tıp fakültelerini ve doktorlarını, Latince tumturaklı ama içi boş açıklamalarla bilgi sahibi gibi görünmekle eleştirir. "Uyutucu güç" (virtus dormitiva) ifadesi, daha sonra felsefede ve bilimde, sahte açıklamaları tanımlamak için kullanılan bir terim haline gelmiştir.
Söz, bugün de içi boş jargonun ve yüzeysel açıklamanın eleştirisinde geçerlidir. Gerçek bir açıklama, bir olguyu yalnızca yeniden adlandırmakla kalmamalı, onun işleyişini anlaşılır kılmalıdır.
Hangi bağlamda söylendi?
Söz, Molière'in 1673 tarihli Hastalık Hastası (Le Malade imaginaire) oyununun III. perde 3. sahnesinde, tıp doktoru adayı Thomas Diafoirus'un sözlü sınavında geçer. Sınav, dönemin tıp eğitimini alaya alan parodik bir tören biçiminde sahnelenir.
Kaynak
- Eser: Le Malade Imaginaire (1673)
- Künye: Le Malade Imaginaire (1673), Act III, sc. iii
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Moli%C3%A8re
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Şeytan götürsün, o kadırgada ne işi vardı?”
— Molière (1622 – 1673)
“Tuhaf bir konuşmacıdır; büyük söylevlerle size hiçbir şey söylememeyi her zaman başarır.”
— Molière (1622 – 1673)
“Çalı çırpı da var, çalı çırpı da.”
— Molière (1622 – 1673)
“Bütün bunları değiştirdik.”
— Molière (1622 – 1673)
“İlk dizeyi her zaman iyi yaparım; ama ötekileri yapmakta zorlanırım.”
— Molière (1622 – 1673)
“Burnunuzun dibinde, kardeşim, size gülüyor.”
— Molière (1622 – 1673)