“Bu zavallı, tek atlık kasaba.”

Mark Twain'in bu sözü, küçük ve sönük bir yerleşim yerini alaycı bir sevecenlikle anlatır. "Tek atlık kasaba" ifadesi, o kadar küçük bir yerdir ki bir at bile kasabanın tüm ihtiyaçlarına yetecek kadar az nüfusu ve hareketi olduğunu ima eder. Twain'in mizah anlayışının tipik bir örneği olarak, söz hem küçümseyici hem de şefkatli bir ton taşır: "zavallı" sözcüğü, kasabaya acıma duygusu katarak ifadeyi düz bir alay olmaktan çıkarır ve ona sıcak bir ironi kazandırır. Twain, Amerikan taşrasının sınırlı yaşamını, imkânlarını ve ufkunu sık sık gözlemlemiştir. Bu tür ifadeler onun eserlerinde yalnızca coğrafi bir gerçekliği değil, aynı zamanda bir ruh halini de yansıtır. Söz, günümüzde de küçük yerleşim yerlerini tanımlarken kullanılan yaygın bir deyim haline gelmiştir ve Twain'in dilin gündelik kullanımına kattığı kalıcı izlerden birini oluşturur.