“Seyahat, önyargıya, bağnazlığa ve dar kafalılığa ölümcül darbeyi indirir ve halkımızın çoğunun bu nedenlerle ona şiddetle ihtiyacı vardır. İnsana ve nesnelere dair geniş, sağlıklı, hoşgörülü bakış açıları, dünyanın küçük bir köşesinde ömür boyu çürümekle kazanılamaz.”

Mark Twain bu sözlerinde seyahati, bireyin zihinsel ufkunu genişleten ve dar görüşlülüğü kıran bir deneyim olarak savunur. Ona göre insan, yalnızca kendi çevresinde, kendi alışkanlıkları ve yargıları içinde kaldığında dünyayı olduğu gibi göremez; önyargıları bu dar çevrede beslenir ve pekişir. Seyahat ise kişiyi farklı insanlarla, kültürlerle ve yaşam biçimleriyle karşılaştırarak bu kalıpları zorlar. Twain, "vegetating" yani "çürümek" fiilini kullanarak, hareket etmeden tek bir yerde yaşamanın zihinsel bir durgunluğa ve çürümeye yol açtığını güçlü bir imgeyle ifade eder.

Yazarın bu cümleleri, on dokuzuncu yüzyılda hem Amerikan toplumuna hem de genel olarak insanlığa yönelik bir çağrı niteliğindedir. O dönemde ulaşım imkânlarının gelişmesiyle seyahat daha yaygın hale gelmiş, Twain de bu deneyimin dönüştürücü gücüne inanmıştır. Onun seyahat anlayışı yalnızca turistik bir etkinlik değil, ahlaki ve entelektüel bir eğitimdir.

Bugün de bu söz, farklı kültürlerle temasın empati ve anlayış geliştirmedeki önemini vurgulayan bir ilke olarak okunabilir. İnsanın kendi sınırlı çevresi dışına çıkması, klişeleri sorgulaması ve dünyaya daha geniş bir pencereden bakması için seyahatin güçlü bir araç olduğunu hatırlatır.

Bu söz, The Innocents Abroad (1869) adlı gezi kitabının sonuç bölümünde (Vol. II, Conclusion) yer alır. Twain, Avrupa ve Kutsal Topraklar gezisinden döndükten sonra, bu yolculuğun kendisinde ve diğer yolcularda nasıl bir değişim yaratabileceğini değerlendirirken seyahatin önemini bu sözlerle dile getirir.