“Tarihin kendini tekrar etmesini engellemeye çalışmak zahmete değmez, çünkü insanın karakteri bu tekrarların önlenmesini her zaman imkânsız kılacaktır.”

Mark Twain bu sözünde tarihin döngüselliğini insan doğasının değişmezliğine bağlıyor. Ona göre tarihsel olayların yinelenmesinin nedeni, koşullar ya da kurumlar değil, doğrudan insan karakteridir. İnsanlar aynı hırslar, korkular, zaaflar ve tutkularla hareket ettikçe, benzer hatalar kaçınılmaz olarak yeniden ortaya çıkar.

Twain'in bu yaklaşımı, kötümser bir tarih görüşü gibi okunabilir; fakat asıl vurgusu, çözümün yüzeysel önlemlerde değil, insanın kendini anlamasında yattığıdır. Tarihi sadece kayıt altına almak ya da uyarı levhaları dikmek, davranış kalıplarını değiştirmediği sürece yetersiz kalır.

Günümüz okuruna söylediği şey ise şudur: Toplumsal ve siyasal krizler tekrar ettiğinde şaşırmak yerine, bu tekrarın kaynağındaki insani eğilimleri sorgulamak gerekir. Twain, mizahi üslubunun ardında sık sık bu tür keskin ve karamsar gözlemler sunar; bu söz de onun insan doğasına dair mesafeli ve eleştirel bakışının tipik bir örneğidir.