“Tıklım tıklım bir polis mahkemesi kaydı, ticaretin canlı ve para bolluğunun olduğunun en kesin göstergesidir.”

Twain bu cümleyle, ekonomik refah ile küçük çaplı suç arasındaki ironik ilişkiye dikkat çeker. Yüzeyde, polis mahkemesinin dolu olması bir toplumsal soruna işaret ediyormuş gibi görünür; ancak Twain bunu tersine çevirerek kalabalık bir dava listesinin aslında paranın döndüğünün, insanların harcayacak parası olduğunun ve dolayısıyla ticaretin hareketli olduğunun bir işareti sayılabileceğini öne sürer.

Bu gözlem, Twain'in Vahşi Batı kasabalarındaki yaşamı yakından tanımasından kaynaklanır. Madencilik patlamaları yaşanan yerlerde barlar, kumarhaneler ve eğlence mekânları para akışını hızlandırır; bu da sarhoşluk, kavga, hırsızlık gibi olayları beraberinde getirirdi. Ekonomik durgunluk dönemlerindeyse sokaklar sessizleşir ve mahkemeler boşalırdı.

Twain'in mizahı, ahlaki öğüt vermeden toplumsal bir gerçeği tersten okuyarak okuru şaşırtmasında yatar. Bugün de benzer bir mantıkla, büyük şehirlerdeki yoğun gece hayatı ve buna bağlı küçük suçlar, o bölgedeki ekonomik hareketliliğin dolaylı bir göstergesi olarak okunabilir.

Roughing It (1872) adlı seyahatnamesinin Nevada'daki maden kasabalarını anlattığı bölümden alınmıştır. Twain bu dönemde Virginia City ve çevresindeki ekonomik patlamalara ve bunların toplumsal sonuçlarına bizzat tanıklık etmiştir. Eser, bu gözlemlerini mizahi bir dille aktarır.