“Yahudinin bir de öteki yüzü vardır. Bazı utanç verici alışkanlıkları vardır, ama bunların tekelini elinde tutmaz... Çeşitli küçük dolandırıcılık biçimleriyle, ezici tefecilik yapmakla, sigortayı almak için kendini yakmakla, ona çıkış kapısı bırakan ama karşıdaki adamı içeri kilitleyen kurnaz sözleşmeler düzenlemekle ve mahkeme ile jüri onun yasanın ruhunu ihlal ettiğini çok iyi bilirken, onu yasanın dar lafzının hemen içinde güvende ve rahat bırakan akıllıca kaçamaklarla tanınır.”

Twain bu pasajda, önceki bölümlerde çizdiği olumlu tabloyu dengelemek amacıyla Yahudilere atfedilen olumsuz özelliklere de değiniyor. Küçük çapta dolandırıcılık, tefecilik, sigorta dolandırıcılığı, kurnaz sözleşmeler ve yasanın ruhunu ihlal eden akıllıca kaçamaklar gibi davranışların Yahudilerle ilişkilendirildiğini belirtiyor.

Ancak Twain'in buradaki tonu dikkat çekicidir: Bu özelliklerin Yahudilere özgü olmadığını, "bunların tekelini elinde tutmadığını" açıkça belirtir. Yani bu davranışlar, yalnızca Yahudilere atfedilebilecek benzersiz kusurlar değil; toplumun genelinde görülebilen insani zaaflardır. Twain böylece, önyargılı bakışın bir grubu haksız yere damgalama eğilimini eleştirirken, aynı zamanda dürüst bir gözlemci olarak olumsuz yönleri de görmezden gelmediğini göstermektedir.

Pasaj, günümüzde de azınlık gruplarına atfedilen olumsuz özelliklerin aslında evrensel insani davranışlar olduğunu ve bu tür genellemelerin haksızlığını gösteren etkili bir anlatımdır.

Bu söz, Mark Twain'in 1899'da Harper's Magazine'de yayımlanan "Concerning the Jews" adlı denemesinden alınmıştır. Denemenin bu bölümünde Twain, Yahudilerin yalnızca olumlu yönlerini değil, onlara atfedilen olumsuz özellikleri de ele alarak tarafsız bir yaklaşım sergilemeye çalışmaktadır. Dönemin antisemitik söyleminde sıkça tekrarlanan bu kalıpları, bunların Yahudilere özgü olmadığını vurgulayarak bağlamına oturtur.