“O zamanlarda tatlı Parthenope beni, adsız dinginliğin uğraşları içinde serpilirken, Virgilius'u besliyordu.”

Bu dizelerde Virgil, kendisinden üçüncü şahıs olarak söz eder ve Napoli'de, yani Parthenope'de geçirdiği dönemi anar. 'Adsız dinginlik' (ignobilis otium) ifadesi, kamu görevinden ve siyasal çekişmelerden uzak, sakin bir yaşamı ima eder. Şair, bu dinginliğin kendisini 'beslediğini', yani düşünsel ve sanatsal üretimi için gerekli zemini sağladığını söyler. 'Serpilmek' (florens) sözcüğü, bu dönemde sanatının olgunlaştığını ve kendisinin geliştiğini gösterir. Virgil, burada dolaylı olarak şiirsel üretimin, kent yaşamının gürültüsünden ve siyasi kariyer beklentisinden uzak bir ortamda yeşerdiğini dile getirir. Söz, düşünsel dinginliğin yaratıcılık üzerindeki besleyici rolünü vurgulayan bir öz-yansıtmadır.

Georgics (MÖ 29) · IV. Kitap, 563–564. dizeler. Eserin sonuna doğru Virgil, bu yapıtı yazdığı dönemde Napoli'de (Parthenope) yaşadığını belirtir. Aynı bölümde Augustus'tan da söz eder; bu dizeler, şairin kendi yaşam koşullarına kısa bir gönderme niteliğindedir.