
Armando Mancini · Public domain · kaynak
Virgil kimdir?
Publius Vergilius Maro, Roma İmparatorluğu'nun en önemli şairlerinden biri olarak kabul edilir ve özellikle Roma'nın ulusal destanı sayılan Aeneis'in yazarıdır. MÖ 1. yüzyılda yaşamış olan Vergilius, Latin edebiyatının altın çağının önde gelen isimlerinden biri olmuş, eserleri hem kendi döneminde hem de sonraki yüzyıllarda Batı edebiyatını derinden etkilemiştir.
Vergilius, MÖ 70 yılında Kuzey İtalya'nın Mantua yöresindeki Andes bucağında doğdu. Babasının çeşitli işlerde çalıştığı, annesi Magia Polla'nın ise Cremona'nın Magius soyundan geldiği aktarılır. Silon ve Flaccus adında iki kardeşi olan Vergilius'un kardeşlerinden biri çocuk yaşta, diğeri ise genç yaşta hayatını kaybetmiştir. Babasının ölümünden sonra annesi yeniden evlenmiş ve Valerius Proculus adında bir oğlu daha olmuştur. Çocukluğunu babasının çiftliğinde, canlı bir doğa ortamında geçiren Vergilius, ilk öğrenimini Cremona'da tamamladıktan sonra yaklaşık on beş yaşında Milano'ya geçmiş, ardından eğitimine devam etmek üzere Roma'ya gitmiştir. Eğitimi sırasında Epikurosçuluk, Orpheusçuluk ve Stoacılık gibi Helenistik felsefe akımlarını tanımış; Cato, Lucretius ve Varro gibi Romalı düşünür ve yazarların eserleriyle ilgilenmiştir.
Vergilius'un en bilinen ve edebiyat tarihinde kalıcı bir yer edinen eseri, Roma İmparatorluğu'nun destanı olarak kabul edilen Aeneis'tir. Bu eser, Truva kahramanı Aeneas'ın yolculuğunu ve Roma'nın kuruluşuna giden süreci konu alarak Roma'nın kökenlerini mitolojik bir çerçevede anlatır. Aeneis, hem biçim hem de içerik bakımından Latin edebiyatının başyapıtlarından biri sayılır ve Roma'nın siyasi-kültürel ideallerini yansıtan bir metin olarak öne çıkar. Vergilius'un şiir yetkinliği ve dil kullanımındaki ustalığı, bu eser aracılığıyla kuşaklar boyunca takdir edilmiştir.
Vergilius'un etkisi yalnızca kendi dönemiyle sınırlı kalmamış, Orta Çağ ve sonrasındaki Avrupa edebiyatında da güçlü biçimde hissedilmiştir. Özellikle Dante'nin İlahi Komedya adlı eserinde Vergilius, Dante'ye cehennemde rehberlik eden ana karakterlerden biri olarak yer alır. Bu temsil, Vergilius'un Orta Çağ ve Rönesans dönemlerinde bilgelik ve şiir sanatının simgesi olarak görüldüğünü ortaya koyar. MÖ 19 yılında Brindisi'de ölen Vergilius, ardında Roma edebiyatının ve dünya edebiyat tarihinin en kalıcı miraslarından birini bırakmıştır.
Biyografi, Vikipedi ve Wikidata bilgilerinden yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.
Virgil sözleri (105)
“Büyük şeyleri küçük şeylerle karşılaştırmak.”
“Seni nasıl bir çılgınlık ele geçirdi!”
“Şimdi bütün tarlalar, şimdi bütün ağaçlar doğuruyor; şimdi ormanlar yeşeriyor, şimdi yılın en güzel zamanı.”
“Çimenlerin içinde bir yılan gizleniyor.”
“Çağların büyük düzeni baştan başlıyor.”
“Başla, küçük çocuk, anneni gülümseyerek tanımaya.”
“Şimdi biliyorum aşkın ne olduğunu.”
“Hepimiz her şeyi yapamayız.”
“Meyvelerini torunların toplayacak.”
“Zaman her şeyi alıp götürür, belleği bile.”
“Şarkı söyleyerek yol alabiliriz; yol bize böyle daha az zarar verir.”
“Aşk her şeyi yener; biz de aşka boyun eğelim.”
“Cesur girişimlere onay ver.”
“Ey çiftçiler, yağmurlu gündönümleri ve açık kışlar dileyin.”
“Deneyim, düşüne düşüne çeşitli sanatları yavaş yavaş ortaya çıkarsın diye.”
“Durmaksızın çalışan emek her şeyi yendi; zor koşullarda insanı sıkıştıran yokluk da.”
“Her şeyden önce tanrılara saygı göster.”
“Genç yaşta alışkanlık kazanmanın önemi o kadar büyüktür ki.”
“Ne mutlu onlara, keşke bilselerdi talihlerini çiftçiler! Onlara, kavgalı silahlardan uzak, en adil toprak kolayca çıkarır geçimini topraktan.”
“Bana kırlar ve vadilerde akan dereler yeter; ırmakları ve ormanları seveyim, şöhretsizce.”
“Ne mutlu, şeylerin nedenlerini bilmeyi başarabilene.”
“Ölümlü zavallılar için ömrün en güzel günleri önce kaçar; ardından hastalıklar, hüzünlü yaşlılık ve zahmet gelir ve amansız ölümün acımasızlığı alıp götürür.”
“Ama bu arada kaçar, geri getirilemez zaman kaçar.”
“Kusur beslenir ve gizlenerek yaşar.”
“Eğer küçük şeyleri büyüklerle karşılaştırmak caizse.”
“Ölüme yer olmaması.”
“O zamanlarda tatlı Parthenope beni, adsız dinginliğin uğraşları içinde serpilirken, Virgilius'u besliyordu.”
“Göksel ruhlarda bunca öfke olur mu?”
“Ey üç, dört kez kutlu olanlar!”
“Uçsuz bucaksız girdapta seyrek görünen yüzücüler.”
Ona ait olmadığı hâlde atfedilen sözler
Aşağıdaki sözler sık sık Virgil adına paylaşılır, ancak kaynaklarına göre ona ait değildir.
“Hayatın kısalığı, uzun bir umut başlatmamızı yasaklar.”
Latince: Vitae summa brevis spem nos vetat inchoare longam.
“Genç kızlara ve delikanlılara söylüyorum.”
Latince: Virginibus puerisque canto.
“Büyüyen parayı kaygı ve daha fazlasına duyulan açlık izler.”
Latince: Crescentem sequitur cura pecuniam, Maiorumque fames.
“Bazen halk doğruyu görür, bazen yanılır.”
Latince: Interdum volgus rectum videt, est ubi peccat.
“Vatan sevgisi kazanır.”
Latince: Vincit amor patriae.