“Meyvelerini torunların toplayacak.”

Bu söz, bir insanın bugün diktiği ağaçların ya da verdiği emeğin karşılığını kendisinin değil, sonraki kuşakların göreceğini anlatır. Virgilius, bu kısa cümleyle kuşaklar arası aktarımı ve insanın gelecek için çalışmasının değerini vurgular. Meyve imgesi, emeğin somut sonucudur; ancak o sonucu toplayan eller, emeği veren ellerden farklı olabilir.

Söz, çoban şiirlerinin doğa ve kırsal yaşam temalarıyla derinden bağlantılıdır. Burada toprağa ekilen fidan, zamanın akışını ve insanın doğal döngü içindeki yerini temsil eder. Gelecek kuşaklara miras bırakma düşüncesi, Virgilius'un şiirinde hem bir teselli hem de bir sorumluluk olarak ortaya çıkar: Bugünün emeği, yarının yaşamına dönüşecektir.

Dize, Virgilius'un Eclogae adlı eserinin dokuzuncu bölümünde yer alır. MÖ 37'de yazılan bu bölümde çobanlar, topraklarına el konulmasını konuşur. Söz, birinin diktiği ağaçların meyvesini gelecek nesillerin toplayacağını ifade ederek, toprağın ve emeğin kuşaklar boyu süren değerine dikkat çeker.